ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
29 | 30 |
از آنجایی که تقریباً همیشه از اسپری برای پاشیدن امولسیون قیر استفاده می شود، ویسکوزیته امولسیون در شرایط اسپری شدن در درجه اول اهمیت قرار دارد و متأسفانه قابل اندازه گیری نیست. اسپری امولسیون K1-70 شامل نرخ برش بالا و دمای بیش از ۹۰ درجه سانتی گراد است که فرآیند شکست امولسیون را آغاز می کند. این اتفاق در کاربرهای عملی خوب است ولی از نقطه نظر رئولوژی (rheologist) یک مشکل است. معمولاً ویسکوزیته امولسیون با یک ویسکومتر اوریفیس (Engler, Redwood II or standard tar viscometer) که دارای نرخ برش پایین است اندازه گیری می شود.
به هرحال هر نسبت از امولسیون از منطقه برش فقط یک بار عبور می کند و تأثیرات ناشی از تبخیر آب از سطح امولسیون تأثیری بر جریان امولسیون در ته وسیکومتر ندارد.
امولسیون های دارای غلظت بالا از فاز پخش شونده (قیر) به ندرت مشخصات ویسکوزیته نیوتونی را دارند، به عنوان مثال ویسکوزیته ظاهری با نرخ برشی که در آن ویسکوزیته اندازه گیری می شود تغییر می کند. به علاوه، نرخ تغییر ویسکوزیته با دما برای امولسیون های مختلف یکسان نیست. وقتی دو امولسیون مختلف باهم مقایسه می شوند، ممکن است یکی از آن ها ویسکوزیته کمی داشته باشد و توزیع اسپری بهتری در دمای ۸۵ درجه داشته باشد در حالی که ویسکوزیته بیشتر و روان آب (run-off) کمتری از سطح جاده در دمای ۳۰ درجه سانتی گراد داشته باشد. اگرچه بدست آوردن اطلاعات بیشتر مشکل است، اندازه گیری ویسکوزیته تک نقطه می تواند گمراه کننده باشد.
در اصل سه روش برای افزایش ویسکوزیته امولسیون وجود دارد:
تغییرات معکوس موارد فوق باعث کاهش ویسکوزیته امولسیون خواهد شد. ویسکوزیته امولسیون تقریباً مستقل از ویسکوزیته فاز پخش شده (قیر) است. می توان امولسیونی با قیر سخت و دارای پن کمتر از ۱۰ تهیه کرد که به خوبی در دمای ۱۰ درجه سانتی گراد قابلیت پاشش داشته باشد.
افزایش مقدار قیر:
در مقادیر کم قیر تأثیر کم است. در مقادیر زیاد قیر یک افزایش کوچک در غلظت می تواند تغییر زیادی در ویسکوزیته ایجاد کند که قابل کنترل نباشد.
اصلاح فاز آبی:
ویسکوزیته امولسیون قیر به شدت به ترکیب فاز آبی وابسته است. نشان داده شده است که در مورد امولسیون های جاده ای کاتیونی معمولی می توان با کاهش مقدار اسید و یا افزایش مقدار امولسی فایر ویسکوزیته را افزایش داد. همچنین می توان از افزودنی های اصلاح کننده ویسکوزیته استفاده کرد.
افزایش نرخ جریان در آسیاب:
بوسیله افزایش نرخ جریان در آسیاب، پخش اندازه ذرات در امولسیون تغیر خواهد کرد. با مقادیر قیر کمتر از ۶۵ درصد ویسکوزیته امولسیون تقریباً مستقل از نرخ جریان است. به هرحال با مقادیر قیر بیشتر از ۶۵ درصد که ذرات قیر تقریباً نزدیک به هم قرارگرفتهاند با تغییر نرخ جریان اندازه ذرات و درنتیجه ویسکوزیته تغییر خواهد کرد. (شکل ۶٫۴).
کاهش ویسکوزیته قیر در آسیاب:
اگر ویسکوزیته قیر واردشده به آسیاب کلوئیدی کاهش یابد، اندازه ذرات امولسیون کاهش خواهد یافت که منجر به افزایش ویسکوزیته امولسیون خواهد شد.